punir
[pyniʁ]فعلB1معنى واحد
المعاني
Donner une sanction méritée à quelqu'un qui a commis une faute, une bêtise ou une infraction.
يُعاقِب
التركيب: punir qqn (de qqch)
Le maître a puni l'élève distrait en le privant de récréation. عاقب المعلم التلميذ المشتت بحرمانه من الاستراحة.La loi punit sévèrement les actes de vol. يعاقب القانون أفعال السرقة بشدة.
ورد في المحتوياتقريبًا
جمل الدروس والتمارين والحوارات التي ترد فيها هذه الكلمة.