provenir
[pʁɔvniʁ]فعلB2معنى واحد
المعاني
Avoir son lieu d'origine, sa source ou sa cause dans un endroit ou un fait particulier.
نشأ عن، أتى من، نبع من
التركيب: provenir de qqch
Ces délicieuses oranges proviennent directement d'Espagne. هذا البرتقال اللذيذ يأتي مباشرة من إسبانيا.Son anxiété provient sans doute d'un excès de travail. ينبع قلقه بلا شك من كثرة العمل.
ورد في المحتوياتقريبًا
جمل الدروس والتمارين والحوارات التي ترد فيها هذه الكلمة.